Diplomaruimte

Diplomaruimte? Hoe moet ik me dat nu voorstellen? Simpelweg gezegd komt het erop neer dat de programmajaren wegvallen. Men zal niet langer een eerste bachelor student zijn of een eerste masterstudent maar met diplomaruimte zit men gewoon in zijn bachelor of in zijn master, zonder onderscheid in jaren. Het einddoel is dan ook niet meer slagen voor een jaar, maar slagen voor je bachelor of master in zijn geheel wat eveneens slechts één deliberatie betekent, op het einde van je bachelor of masteropleiding.

Waarom zo moeilijk doen? Vroeger moest men integraal slagen voor een programmajaar wilde men naar het volgend jaar kunnen gaan. Sinds de Bachelor en Master of BAMA hervorming is dat niet meer het geval en kan men vakken meenemen naar het volgend jaar of van het volgend jaar reeds vakken opnemen. Dat leidt tot de ingewikkelde en gediversifieerde soorten programma's die men kan aangaan: IAJ, cumul, voorafnames, enz. Het grootste probleem is de organisatie van dat alles: steeds meer administratief personeel is nodig om dat allemaal te regelen, de lessen en examens vallen soms samen of zeer kort na elkaar, enz. Kortom, de organisatie wordt quasi onmogelijk. De diplomaruimte moet daar een oplossing voor bieden: je zit niet meer in een "jaar" maar doorloopt gewoon je opleiding van 60, 120 of 180 studiepunten waarbij je zelf je programma kan inkleden naargelang je situatie.

Betekent dat dan dat ik mijn jaren geheel naar vrije keuze kan inkleden? Ja en neen! Natuurlijk bestaat theoretisch die mogelijkheid. Toch zal de universiteit in de eerste plaats een modeltraject uitstippelen dat ze aanbevelen als 'de te volgen weg'. Wil je graag van die weg afstappen omdat ze je korter, makkelijker, noodzakelijk.. lijkt? Geen probleem, de universiteit ondersteunt je in die keuze maar dat betekent anderzijds ook meer verantwoordelijkheid. Een van de redenen waarom bijvoorbeeld leerkrediet dit jaar al is ingevoerd. Daarnaast zal je strikt worden begeleid, zal je bepaalde vakken toch eerst moeten 'volgen' (volgtijdelijkheidsvoorwaarden) en zijn er waarschuwingen ingebouwd die als een gevaarteken oplichten wanneer je individuele traject dreigt te ontsporen.

Tot slot betekent de diplomaruimte meer dan dat. Via een ingenieus computersysteem zal iedereen in het begin van het academiejaar de mogelijkheid hebben om zijn programma te kiezen waarbij het standaardtraject wel ten zeerste wordt aanbevolen, gestimuleerd met tal van voordelen: een goede examenregeling, geen problemen met volgtijdelijkheid enz. Volg je toch een individueel programma, bijvoorbeeld als je een aantal vakken gebuisd bent na het eerste jaar? Dan bevat de computer reeds de examendata zodat je een goede examenrooster kan opstellen naargelang jou programma. Bovendien verschijnen je resultaten na eerste zit uitgebreid op de computer en kan je zelf beslissen of je tolerantie (de beschikbare buispunten van je bacheloropleiding) gebruikt of je het examen in tweede zit liever wil afleggen zodat je voor dat vak alsnog een credit kan behalen en geen leerkrediet zou verliezen.

En voor de liefhebber (bachelorstudent) nog even de nieuwe tolerantiecriteria of buispuntcriteria op een rijtje (ten vroegste vanaf 2009-2010): Een student kan gebruik maken van een tolerantiekrediet als hij aan de volgende voorwaarden voldoet:

• De student behaalt globaal gezien voor minstens de helft van zijn opgenomen studiepunten een creditbewijs.
• De student kan enkele voor lichte tekorten (8/20 of 9/20) van het tolerantiekrediet gebruik maken.
• Voor sommige vakken is men verplicht 10/20 te behalen.
• Er wordt maar getolereerd voor een maximum van 10% van het aantal studiepunten van het programma dat de student moet opnemen om het diploma te behalen. (bijvoorbeeld: bacheloropleiding: 180 dus maar voor 18 studiepunten over drie jaar gespreid)
• Voor studenten die in de bacheloropleiding nog geen 60 studiepunten behaalden, blijft de tolerantiemogelijkheid beperkt tot 12 studiepunten.

(Bron: Politika Onderwijs)